Przejdź do treści

Patron

Patron

Wybór patrona

Szkoła Podstawowa i Gimnazjum Publiczne w Niedomicach otrzymała imię Polskich Olimpijczyków 17 października 2013  roku. Wybór Patrona szkoły odzwierciedla charakter placówki, od wielu lat opierającej swoją wizję wychowywania dzieci i młodzieży na szlachetnych ideach olimpizmu. Wspaniałą wykładnię tego, czym dla współczesnego człowieka jest sport, dał Jan Paweł II podczas swej wizyty na stadionie olimpijskim w Rzymie w 2000 roku. Oto fragment homilii tam wygłoszonej:

„Czyż nie wiecie, że gdy zawodnicy biegną na stadionie, wszyscy wprawdzie biegną, lecz jeden tylko otrzymuje nagrodę? Przeto tak biegnijcie, abyście ją otrzymali” (1 Kor 9, 24). W Koryncie, dokąd Paweł dotarł z orędziem Ewangelii, znajdował się wielki stadion, na którym rozgrywano „igrzyska istmijskie”. Dlatego Apostoł, pragnąc przynaglić chrześcijan tego miasta, aby wszystkimi siłami włączyli się w życiowe „zawody”, słusznie posługuje się przykładem wyścigu sportowego. Podczas wyścigu na stadionie – powiada – wszyscy biegną, chociaż tylko jeden zostaje zwycięzcą: a więc i wy biegnijcie… Za pomocą metafory zdrowego współzawodnictwa sportowego rzuca światło na wartość życia, przyrównując je do biegu ku celowi nie tylko ziemskiemu i przemijającemu, ale wiekuistemu. Biegu, w którym nie tylko jeden zawodnik, ale wszyscy mogą być zwycięzcami (…).

Podczas tej uroczystości świat sportu jednoczy się niczym ogromny chór, aby przez modlitwę, śpiew, udział w zawodach sportowych i ruch wyśpiewać hymn chwały i dziękczynienia Bogu. Jest to sprzyjająca sposobność, aby podziękować Bogu za dar sportu, przez który człowiek ćwiczy swoje ciało, rozum i wolę, uznając, że każda z tych władz jest darem Stwórcy. Sport ma dziś ogromne znaczenie, ponieważ może sprzyjać upowszechnianiu wśród młodych ważnych wartości, takich jak lojalność, wytrwałość, przyjaźń, wspólnota, solidarność. Właśnie dlatego w ostatnich latach sport rozwija się coraz bardziej jako jedno z charakterystycznych zjawisk współczesności, swego rodzaju „znak czasu”, wyrażający nowe potrzeby i nowe oczekiwania ludzkości. Sport rozpowszechnił się we wszystkich częściach świata, przekraczając bariery kultur i państw.”

Polscy Olimpijczycy patronują Szkole Podstawowej i Gimnazjum Publicznemu, ponieważ są to szkoły, których uczniowie są wychowywani w duchu olimpizmu, opierającego się na takich zasadach:

– fair play – zawsze uczciwie i z szacunkiem dla drugiego człowieka realizuj swoje życiowe cele,

– w zdrowym ciele zdrowy duch – dbanie o tężyznę i sprawność fizyczną pozytywnie wpływa na rozwój duchowy człowieka,

– per aspera od astra – poprzez wysiłek i trud można sięgnąć gwiazd, czyli osiągamy cele pracą, wytrwałością i konsekwencją,

– citius, altius, fortius – wyżej, mocniej, dalej, czyli każdy jest zobowiązany do ustawicznej pracy nad sobą, do poszerzania swej wiedzy i ćwiczenia do perfekcji swoich umiejętności.

Narodziny olimpizmu

Krajem, w którym powstał i rozwinął się tak piękny ruch sportowy, jakim są igrzyska, była starożytna Grecja. Pierwsze historyczne igrzyska olimpijskie zostały zorganizowane w miejscowości Olimpia w roku 776 p.n.e. Igrzyska stanowiły wyraz wspólnoty narodowej plemion greckich i miały przede wszystkim charakter sportowy. Dla zapewnienia możliwości bezpiecznego dotarcia i udziału w zawodach wszystkim wolnym Grekom, na czas ich trwania zawierany był ,,pokój boży”, gwarantujący zawieszenie broni i całkowite wstrzymanie się od wszelkich sporów. Sędziowie w pierwszym dniu igrzysk odbierali od zawodników przysięgę, że spełniają przepisane prawem warunki i że walczyć będą lojalnie, zachowując reguły fair play. Zwycięzcy olimpiad – olimpionikowie – w swoich rodzinnych miastach obdarowywani byli nagrodami i przywilejami. Sława zwycięzcy na wielkich igrzyskach opromieniała jego ojczyznę, przynosiła prestiż miastu-państwu, z którego pochodził. W jego rodzinnym mieście stawiano pomniki na jego cześć i pisano wiersze. W murze miasta wygranego zawodnika robiono dziurę, przez którą wchodził zwycięzca witany przez mieszkańców. Oznaczało to, że miasto nikogo już się nie obawia, ponieważ ma takiego obrońcę. Kary olimpijskie były bardzo surowe. Zawodnik, który dopuścił się oszustwa, zmuszony był postawić pomnik Zeusowi, na którym wyryto jego imię oraz występek, którego się dopuścił. Igrzyska olimpijskie cieszyły się ogromnym autorytetem społecznym. O ich znaczeniu w życiu i kulturze narodu greckiego świadczy fakt, iż terminy igrzysk w Olimpii stanowiły podstawę pomiaru czasu w starożytnej Grecji. Po okresie rozkwitu igrzysk olimpijskich w IV i V wieku p.n.e. nastąpiło ograniczanie ich funkcji jako ważnego czynnika jednoczącego państwa greckie.  Dekret cesarza rzymskiego Teodozjusza I Wielkiego z 393 r n.e. zakazał dalszego organizowania igrzyska w Olimpii. Tak po prawie 12 wiekach szlachetnej rywalizacji sportowej, igrzyska olimpijskie przestają istnieć. Olimpia na wiele wieków poszła w zapomnienie.

Historia współczesnych Igrzysk Olimpijskich

Piękna tradycja rozgrywanych w Grecji igrzysk olimpijskich została wskrzeszona w końcu XIX wieku przez działacza na polu kultury fizycznej, pedagoga i wielkiego entuzjastę sztuki antycznej, francuskiego barona Pierre de Coubertina, którego wysiłek zadecydował o odrodzeniu helleńskich igrzysk, uchwalonym w 1894 roku w Paryżu podczas obrad Międzynarodowego Kongresu Sportowego. W założeniach P. de Coubertina wznowione igrzyska miały spełniać jednoczącą narody wszystkich kontynentów rolę, a czuwać nad przestrzeganiem zasad miał powołany wówczas Komitet Olimpijski.

Historyczne Igrzyska I Olimpiady ery nowożytnej w Atenach odbyły się w dniach od 5 do 15 kwietnia 1896 roku i nadały rangę największemu w świecie festiwalowi sportu, kultury i przyjaźni narodów.

Symbole olimpijskie

Flaga olimpijska

Pod olimpijską flagą, której projektantem jest Coubertin, maszerują sportowcy od igrzysk w Antwerpii w 1920 roku.  Nieskazitelne białe tło i pięć kół splecionych ze sobą to symbol połączenia pięciu kontynentów, wspólnoty wszystkich narodów bez względu na pochodzenie, rasę, wyznanie. W kolejności od lewej koła odpowiadają kontynentom: niebieskie to Europa, żółte – Azja, czarne – Afryka, zielone – Australia z Oceanią i w kolorze czerwonym to obie Ameryki.  

Przysięga olimpijska

Przyrzeczenie olimpijskie jest kontynuacją uroczystej przysięgi olimpijskiej wprowadzonej przez Coubertina do ceremoniału otwarcia igrzysk w Antwerpii w 1920 roku. Rota brzmi następująco: ,,W imieniu wszystkich zawodników przyrzekam, że pragniemy stanąć do igrzysk olimpijskich we współzawodnictwie opartym na lojalności i poszanowaniu rządzących nimi przepisów oraz uczestniczyć w nich w duchu rycerskim dla chwały sportu i honoru naszych ekip”.

Znicz olimpijski

Płonie on dopiero od igrzysk w Berlinie w 1936 roku. Sztafeta biegaczy przenosi ogień wzniecony rok przed igrzyskami w ruinach świątyni Hery w antycznej Olimpii do miasta- gospodarza igrzysk. W dniu otwarcia ogień ten zapala znicz, który płonie przez czas trwania igrzysk.

Motto olimpijskie

Zmaganiom sportowców na arenach igrzysk towarzyszy hasło wyrażone w języku łacińskim: Citius – Altius – Fortius, co oznacza: szybciej – wyżej – silniej. Treść tego hasła odnosi się nie tylko do wysiłku fizycznego, lecz obejmuje także cele moralne i estetyczne.  

Hymn olimpijski

Baron de Coubertin do skarbnicy swego wkładu w dzieło olimpizmu dołożył także złoty medal olimpijski zdobyty na Igrzyskach Olimpijskich w Sztokholmie w 1912 roku w dziedzinie literatury za utwór ,,Oda do sportu”, który to hymn wyraża w sposób możliwie najbardziej bezpośredni ideę sportu.  Oto fragmenty:

O Sporcie, ty jesteś Piękno! Tyś architektem tej budowli ludzkiego ciała,
które oddane niskim żądzom warte jest pogardy,
a rzeźbione szlachetnym wysiłkiem staje się czarą wzniosłości.
Żadne piękno nie może istnieć bez proporcji i równowagi,
a tyś jest mistrzem niezrównanym obydwu,
gdyż stwarzasz harmonię, ty nadajesz rytm ruchom,
ty siłę zdobisz wdziękiem, a gibkość nasycasz mocą

O Sporcie, tyś jest Sprawiedliwością! Słuszna miara zasług,
której daremnie poszukują ludzie w ustanowionych prawach
rodzi się sama z siebie w twym kręgu.
Nikt nie wzleci wyżej nad poprzeczkę, nie pobiegnie dłużej o chwilę
niż naprawdę zdoła:
tylko moc ciała i duch wyznaczyć może granice zwycięstwa….

O Sporcie, Tyś jest Honorem! Twoje tytuły wcale nie są warte,
gdy nie są zdobyte drogą uczciwą i w duchu pełnej bezinteresowności.
Kto doń dochodzi wprzód  wywiódłszy w pole swych towarzyszy
sam ponosi szkodę: przylgnie do niego miano niegodnego,
gdy się postępek potajemny wyda….

O Sporcie! Ty jesteś Pokój!
Ty ustanawiasz przyjacielskie związki między ludami,
zbliżając je sobie we wspólnym kulcie siły ujarzmionej,
rzeczniczki ładu, zwyciężczyni siebie.
Tobie zawdzięcza wszystka młodzież świata poznanie siebie
i poszanowanie wzajemne bogactw kultury swych krajów.
I tak najwyższe wartości narodów stają się źródłem
szlachetnej walki i pokojowego współzawodnictwa

Hymn Szkoły

I  
Piękny i dobry kalos kagathos
Niech każdy pozna utrudzenia sesns
Uczciwość, honor, walka i męstwo
To w naszym życiu ważne jest.

Ref.
Olimpijczykiem być to jest pragnienie
Ono w niejednym sercu rodzi się
Popatrz na naszych dzielnych sportowców
Przykład ich życia ukształtuje Cię.

II  
Trzeba pracować, ćwiczyć wytrwale
By być najlepszym i przykładnie żyć
Fair play zasady głosić codziennie
To nasza duma Polakami być.

III  
Piękny i dobry kalos kagathos
Zapał odwagę w sercu swoim mieć
Zdobywać laury grając uczciwie
Żeby tak walczyć trzeba chcieć.

Inne strony